Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2015/9897 E. 2017/3426 K. 29.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9897
KARAR NO : 2017/3426
KARAR TARİHİ : 29.05.2017

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hükümler : Uyuşturucu madde ticareti suçundan:Mahkumiyet
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
1-Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararların incelenmesinde:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
2-Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;
Sanıkların aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların başka müdafiiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek her bir sanığın
aynı müdafii ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Usule aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönler incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.