Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2017/200 E. 2017/2306 K. 11.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/200
KARAR NO : 2017/2306
KARAR TARİHİ : 11.04.2017

Mahkeme : . 4. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme
Hükümler : 1- Beraat: Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçu açısından
2- İdari para cezası: 18 yaşını doldurmamış kişilere alkol satmak eylemi açısından
2- Düzeltilerek onama: İdari para cezası açısından

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
5326 sayılı Kanun'un "Başvuru yolu" başlıklı 27. maddesinin uyuşmazlığa ilişkin olan 7. fıkrası; "Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir" şeklinde düzenlenmiştir.
Bu düzenlemeye göre kovuşturma safhasında, kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmayıp kabahat sayıldığının anlaşılması halinde, idari yaptırım kararı verilmesi için dosyanın ilgili kamu kurum ya da kuruluşuna gönderilmesi yerine davayı gören mahkemece idari yaptırım kararı verilecektir. Bu halde mahkemece, açılan kamu davası dolayısıyla yürütülmekte olan kovuşturma konusu fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle hükmolunacak beraat kararıyla sonuçlandırılması ve idari yaptırıma karar verilmesi gerekecek ve bu uygulama 5326 sayılı Kanun'un 27. maddesi, 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK'nın sistematiği birlikte değerlendirildiğinde hükmün karıştırılması niteliğinde olmayacaktır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/01/2014 tarih Esas No: 2012/3-1516 Karar No: 2014/21 nolu kararında özetle; "Kabahatler Kanunu'nun hükümleri doğrultusunda yerel mahkemenin kararı değerlendirilerek; sanığın beraatına, eylemin kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idari para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmamaktadır." şeklindeki kararı dikkate alınarak yerel mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmeyerek yapılan incelemede;
A- Sanık hakkında "sağlık için tehlikeli madde temin etme" suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
B- Sanık hakkında "18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satma" kabahatinden kurulan idari para cezası kararının incelenmesinde;
Sanığın eyleminin 4250 sayılı Kanun'un 6/3 maddesi kapsamında olduğu ve 11.06.2013 tarih 28674 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile 4250 sayılı Kanun'un 7. maddesinde yapılan yeniden düzenleme göz önüne alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviinden olup kabahatin işlendiği 31.05.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşıldığından; kararın 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.