Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2017/6952 E. 2018/2629 K. 04.06.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/6952
KARAR NO : 2018/2629
KARAR TARİHİ : 04.06.2018

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
1-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği, CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz sebeplerini içeren ek dilekçe de sunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen "beraat hükmünün kaldırılması ve mahkumiyet hükmü verilmesi" kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, teşhis işleminin, telefon dinleme işleminin ve ses analizi işleminin usul ve yasaya aykırı yapılarak hukuka aykırı delil elde edildiğine, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin; Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/09/2016 tarihli 2016/152 esas ve 2016/275 karar sayılı beraat hükmünün kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine ilişkin kararının tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, CMK'nın 302/1. maddesi gereğince, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.