Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2018/1733 E. 2020/3866 K. 06.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1733
KARAR NO : 2020/3866
KARAR TARİHİ : 06.07.2020

Mahkeme : MANAVGAT 1. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanığın 04/09/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 20/02/2015 tarihli, 2015/1415 soruşturma ve 2015/104 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, sanığa Manavgat Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 14.04.2015 tarihli çağrı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu ve 24.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine sanık hakkında 12.06.2015 tarihinde kamu davasının açıldığı, sanığın 10/06/2015 tarihinde işlediği suçun, TCK'nın 191/4. maddesi uyarınca ihlal olarak kabul edileceğinden ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı anlaşıldığından, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, 10/06/2015 tarihli ikinci suçtan 25.06.2015 tarihinde açılan davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu ve zincirleme suçun koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 43. maddesi uygulanarak arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.