Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2018/5023 E. 2019/1032 K. 19.02.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5023
KARAR NO : 2019/1032
KARAR TARİHİ : 19.02.2019

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a)Mahkûmiyet; Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 02.03.2018 tarihli 2017/320 esas ve 2018/159 sayılı kararı
b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Adana Bölge
Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 22.05.2018 tarihli 2018/1137 esas ve 2018/1225 sayılı karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Adli emanetin 2018/10900 ve 2018/11724 sırasında kayıtlı emanetler konusunda mahkemece talep halinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın dilekçesinde belirttiği, lehine olan hususların değerlendirilmesine ve sanık müdafiinin ise; hükme esas alınan tanık beyanları, iradelerini yansıtmadığı için hükme esas alınmaması gerektiğine, tanıklar baskıya maruz kalıp kolluk tarafından yönlendirildiklerini yargılama esnasında beyan ettiklerinden bu husus irdelenmeden ve araştırılmadan teşhis tutanaklarının tutulması usul ve yasaya aykırı olduğuna, tanık beyanlarının iftira niteliğinde olduğuna, sanık ...’in elindeki uyuşturucu maddeyi arka bahçeye attığını bizzat şahit olan zabıt mümzileri dinlenmeden hüküm kurulduğuna, evde çok sayıda kişi olduğunu ve karıştırılmış olmasının mümkün olduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan hükmün istinaf başvurularının esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.