Yargıtay Kararı 20. Ceza Dairesi 2019/6761 E. 2020/2785 K. 11.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6761
KARAR NO : 2020/2785
KARAR TARİHİ : 11.06.2020

Mahkeme : DİYARBAKIR 6. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile UYAP sistemindeki kayıtlardan 24/10/2013 tarihinde ele geçen uyuşturucu madde ile ilgili olarak sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 17/12/2013 tarihli, 2013/66402 soruşturma sayılı iddianame ile Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne ayrı bir kamu davası açıldığı ve 2013/630 esas numarasını aldığı anlaşılmış olup Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/630 esas sayılı dosyası ile mevcut bu dosya yönünden tüm eylemlerin birlikte TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin belirlenmesi için diğer dosyanın hukuki denetime elverecek şekilde getirilerek dava derdest ise birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın aslı ya da onaylı fotokopileri temyiz denetimine olanak verecek şekilde getirtilerek bu dosya içine konulması; zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.