YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/15456
KARAR NO : 2006/3412
KARAR TARİHİ : 16.03.2006
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve hatalı aplikasyona itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı … tapu kaydına ve zilyetliğe dayanarak yörede 1999 yılında yapılıp ve 01.04.2004 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu sırasında … Mahallesi 10 ada 123 parsel sayılı taşınmazın tamamının, orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiş, 22.06.2005 tarihli keşifte parsel sayısını 10 ada 129 parsel olarak düzeltmiş, davayı … ve Orman Bakanlığına yaygınlaştırmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından imar planını yapan belediyenin yasal hasım olduğu bu nedenle aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmeyeceği, ayrıca, husumetten redde göre maktu vekalet ücretinin yarısına hükmedilmesi gerektiğine değinilerek temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna ve hatalı aplikasyona itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon ve sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmış, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, bu işlem dava nedeniyle kesinleşmemiştir.
İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve 1944 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ile 1999 yılında yapılıp 01.04.2004 tarihinde ilan edilen ve dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ilişkin tutanaklar, imar uygulamasına ilişkin belgeler ve arazi kadastro paftasının uygulanmasına dayalı, inceleme araştırma ve keşif sonucu Orman bilirkişi ve Harita mühendisi bilirkişinin müşterek raporları ile çekişmeli 10 ada 129 sayılı parselin ve bu parselin geldiği 10 ada 19 ve 12 sayılı kadastro parsellerinin 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, bu işlemin kesinleştiği, itiraz edilen aplikasyon işleminde de durumunun değişmediği, … Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.12.1975 gün ve 1975/400-599 sayılı kararının taraf olmayın davalı yönetimler için kesin hüküm teşkil etmeyeceği belirlenerek davalılar, Orman Genel Müdürlüğü ile … ve Orman Bakanlığı aleyhine açılan davanın esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur, ancak kesinleşmiş orman kadastrosu ile orman olarak belirlenen yerlerde imar uygulaması yapılamayacağı, bu nedenle imar uygulaması ile oluşan parselden ziyade tapulama parseli bazında inceleme yapılacağı, belediye başkanlığı aleyhine imar uygulaması nedeniyle ancak, idari yargıda dava açılabileceği, orman kadastrosuna itiraz davasında davalı sıfatının bulunmadığı, taşınmaz 2/B madde uygulamasına konu edilmediğinden … ve Orman Bakanlığının da davalı sıfatı bulunmadığı, bu nedenle … Belediyesi ile … ve Orman Bakanlığı aleyhine açılan davaların husumetten reddine ve kendini Avukat ile temsil ettiren Belediye başkanlığı ile … ve Orman Bakanlığı yararına ayrı ayrı maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde davalıların sıfatları ve red nedenleri ayırt edilmeden 1. bendde davanın reddine, 4. bendinde de, “Tarifeye göre ayrı ayrı 2.513,60.- YTL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı … Genel Müdürülüğü, … ve Orman Bakanlığına verilmesine,” denilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının birinci bendinin kaldırılarak bunun yerine birinci bend olarak “… ve Orman Bakanlığı ile … Belediyesi aleyhine açılan davaların davalı sıfatları bulunmaması nedeniyle,Orman Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın ise esastan REDDİNE,” cümlesinin, dördüncü bendinin de kaldırılarak; bunun yerine, “karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine uygun olarak, 350.00.-‘şer YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar … ve Orman Bakanlığı ile … Belediyesine verilmesine, yine 2513.60.- YTL (ikibinbeşyüzonüçyeni türk lirası altmış … kuruş) nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı … Genel Müdürlüğüne verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/03/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.