YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/17902
KARAR NO : 2009/270
KARAR TARİHİ : 19.01.2009

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davacı taraf vekili 19.06.2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hakimin reddi için ileri sürülen sebepler için esası yönünden temyiz sebebi olup, H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle, hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacı vekilinin para cezasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili duruşmayı müvekkili namına ve hesabına takip ettiğine ve reddi hakim talebini de müvekkili namına yaptığına göre, vekilin para cezası ile yükümlü tutulması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, 10.09.2008 tarihli merci kararının hüküm bölümünün ikinci paragrafında “davacı vekilinden tahsiline” cümlesinin çıkartılarak; bunun yerine, “davacıdan tahsiline” cümlesi eklenerek düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 19/01/2008 günü oybirliği ile karar verildi.