Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2008/2171 E. 2008/6763 K. 02.05.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/2171
KARAR NO : 2008/6763
KARAR TARİHİ : 02.05.2008

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı …, 11.08.1994 günlü dilekçesinde, … Köyü kargir bina ve arsa nitelikli 134 ada 63, 91, 92, 93, 94, 95 ve 96 parsellerin Ramazanoğlu Vakfiyesi kapsamında Vakfa ait yer olduğu iddiası ile tapuların iptalini, taşınmazların Vakıf adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, öncesi orman olan çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında nitelik yitirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
İptali istenilen 63 sayılı parselin orman niteliği ile Hazine adına, diğer parsellerin 1994 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında kalan bina ve arsa nitelikli olarak Hazine adına tesbit edildiği, dava dışı gerçek kişinin açmış olduğu davanın reddedilerek hükmen Hazine adına kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 Sayılı Yasa hükmü uyarınca 1994 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan araştırmada 63 parselin halen orman sayılan yer olduğu, diğer parsellerin 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında nitelik yitiren yerlerden bulunduğu ve yasa gereği bu gibi yerlerin Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılabileceği, Vakfın taraf olmadığı Kadastro Mahkemesinin 1994/409-374 sayılı kararı ile de öncesi orman olan taşınmazların nitelik yitirdiğinin kabul edildiği ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.12.1995 gün ve 1995/9254-16547 sayılı ilamının kesinleştiği, bu kararın Vakıf İdaresi yönünden kesin hüküm sayılmasa da güçlü delil oluşturduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/05/2008 günü oybirliği ile karar verildi.