YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/14195
KARAR NO : 2010/14832
KARAR TARİHİ : 30.11.2010
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği . Köyü Köycivarı mevkiinde bulunan iki adet taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne; fen bilirkişi krokisinde (A3) harfi ile işaretli Doğusu: … …, Batısı: orman, Kuzeyi: orman, Güneyi: . ve . taşınmazı ile çevrili 6184.27m2lik taşınmaz ile aynı krokide (A2) harfi ile gösterilen Doğusu:. Batısı: orman, Kuzeyi: orman, Güneyi: .- . yolu ile çevrili 14030.89m2lik taşınmazın davacı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1966 yılında yapılmış, ve 04/12/1967 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.Çekişmeli taşınmazın yer aldığı Doğanlıkarahasan Köyünde 30/05/2005 tarihinde 60 nolu orman kadastro komisyonunca 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosuna başlanmış, sonuçları 10/08/2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştirMahkemece davaya konu edilen iki parça taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğu ve davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmüştür. Mahkeme taşınmazların yöreye ait eski tarihli belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildiren bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurmuştur. Ancak davacının zilyetliğini en az 20 yıl sürdürüp sürdürmediğinin en somut delili olan yakın tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının uygulanmamış olması nedeniyle Dairemizin iade kararı üzerine bilirkişilerden ek rapor alınması istenmiştir. Bilirkişiler tarafından yöntemince yapılan uygulama sonucunda, tescili istenen her iki taşınmazın da 1988 tarihli memleket haritasındaki konumu belirlenmiştir. Buna göre taşınmazların her ikisinin de iğne yapraklı ağaç sembollü yeşil alanda kaldıkları saptanmıştır. Bu durum taşınmazın belgenin düzenleniş tarihinde orman olduğunun göstergesidir. Öncesi orman olan bir taşınmazın zilyetlikle iktisabı hiçbir zaman olası olmadığı gibi taşınmazın 1988 yılında yeşil alanda kalıyor olması aynı zamanda davacının o tarihte, o yerde ekonomik amacına uygun bir zilyetliğinin bulunmadığının bir göstergesidir. Dava 02/08/2007 tarihinde açıldığına göre, 1988 yılında yeşil alanda kalan taşınmazlarda davacının 20 yıllık zilyetlik süresini doldurduğu da düşünülemez. Kaldı ki, taşınmazlardan (B) harfli bölüm yörede 2005 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda 2/B madde uygulama alınında bırakılmıştır. Yörede 1967 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında taşlık olarak tapulama dışı bırakıldığı Kadastro Müdürülüğünce bildirilmişse de bu durum karşısında davaya konu taşınmazların yer aldığı arazi bölümünün de orman olarak tesbit dışı bırakıldığının kabulü zorunlu bulunmaktadır. Her ne kadar bilirkişi ve tanıklar taşınmazın öncesinin orman olmadığını, üzerinde imar- ihyayı gerektirecek nitelikte maki veya benzeri bitki örtüsünün bulunmadığını, taşınmazların davacı tarafından 25 – 30 yıldır kullanıldığını ifade etmişlerse de, kadastro işlemi olan tesbit dışı bırakma işlemine, araziye ve eylemli duruma uygun düşmeyen bilirkişi ve tanık sözlerine değer verilemez. Mevcut deliller karşısında taşınmazın öncesinin orman olmadığı, bunu iddia eden tarafça maddi ve kesin delillerle kanıtlanması gerekir. Davacı taraf taşınmazın öncesinin orman olmadığını kesin delillerle kanıtlayamamıştır. 6831 Sayılı Orman Yasasının 1. maddesi gereğince, “Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.” zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmez. Toprağı ile birlikte orman olan taşınmazın zilyetlikle iktisabı da mümkün değildir. Yine H.G.K.’nun 24/10/2001 gün ve 2001/8-964-751 sayılı ve 13/02/2002 gün ve 2002/8 – 183- 187 sayılı kararları ile kadastro (tapulama) komisyonlarınca orman sayılarak tesbit harici bırakılan yerler de, yukarıda yazılı gerekçelerle orman kadastrosunun kesinleştiği güne kadar orman sayılacağından, sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği kabul edilmiştir.Bu nedenlerle; davaya konu taşınmazın öncesi orman olup bu niteliğini koruduğu sıradaki zilyetliğe değer verilemez. Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ve gerekçelerle kabul yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.