YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3897
KARAR NO : 2010/6994
KARAR TARİHİ : 26.05.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı … ile davacılardan Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31.12.2008 gün 2008/14001-19160 sayılı bozma kararında özetle: “… Köyünde bulunan taşınmaz hakkında açılan tescil davasının kısmen kabulüne karar verilmişse de, taşınmazın genel arazi kadastrosu sırasında orman olarak tespit dışı bırakıldığı, 1942 yılında yapılan orman kadastrosunda taşınmazın daha önce 3575 Sayılı Yasa gereğince 135 numaralı zeytincilik parseli olarak ayrılmış olması nedeniyle orman sınırı dışında bırakıldığı, 1982 yılında da bu durumun devam ettiği, ancak imar-ihya söz konusu olmadığı için kimseye tahsis edilmeyip, delicelik olarak kaldığı, halen de çoğunlukla maki elemanları ile kaplı, taşlık-çalılık yerlerden olduğu, köke aşılanmış 1-2 yaşında birkaç zeytin sürgünü bulunduğu, bu haliyle zilyedlikle kazanılacak yer olmadığından davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı … tarafından esasa, davalı … Yönetimi tarafından da vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesine göre tescil davası niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 1982 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Arazi kadastrosu 1953 yılında yapılmıştır.
Hükmüne uyulan bozma kararı gereğince davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesinde müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi halinde red sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedileceğinin açıklandığı, bu durumda hükmedilecek vekalet ücretinin sadece Hazineye verilmemesi, Orman yönetimine de verilmesi gerekirken, mahkemece davalı … Yönetimi yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hükmün 3. paragrafının hükümden çıkartılarak bunun yerine “Davalı … Yönetimi ve Hazine kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 575.- TL. Nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine ve Orman Yönetimine verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün
H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda … onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 26.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.