YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/10702
KARAR NO : 2013/856
KARAR TARİHİ : 06.02.2013

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Tapuda davalı … adına kayıtlı olan … Köyü 101 ada 586 parsel sayılı 26.042,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesine göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, 101 ada 586 parsel sayısı ile 26.042,37 m2 yüzölçümlü ve malik hanesi “tapu kütüğünde olduğu gibi” şeklinde tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın evveliyatının orman sayılan yerlerden olduğu ve orman kadastrosunca da tesbit görüp kesinleştiği iddiasıyla, 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesi gereğince yapılan tespitin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacı … Yönetiminin 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesi gereğince yapılan çalışmaların iptali yönündeki talebinin reddine, 101 ada 5896 parselin 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesi ile oluşturulan paftasının 24.062,33 m2 yüzölçümü ile aynen 22/a tesbitinde olduğu gibi tapuya tesciline, davacı … Yönetiminin tescil istemi yönünden mahkemelerinin görevsizliğine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Mut Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, karar Orman Yönetimi vekilince taşınmazın yeşil alanda kaldığı, evveliyatının orman sayılan yerlerden olduğu, zilyetlikle özel mülkiyete konu olmayacağı gerekçesi ile temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesi gereğince yapılan, kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.
Yörede, 08/04/1999 tarihinde kesinleşmiş genel arazi kadastrosu ile 23/09/2011-24/10/2011 tarihlerinde ilân edilen 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/a maddesine göre yapılan düzeltme işlemi vardır.
Mahkeme hükmü, davacı … Yönetimi vekiline 19/06/2012 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı … Yönetimi vekili tarafından 05/07/2013 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı … Yönetimi’nin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/02/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.