Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2012/15306 E. 2013/3639 K. 02.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/15306
KARAR NO : 2013/3639
KARAR TARİHİ : 02.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 13.01.2012 tarihli dava dilekçesinde Kırıkkale İli, Bahşili İlçesi, Çamlıca Köyü Uluyol Mevkiinde bulunan hudutları yol, tarabeyni, hali olan 38 Ar (yaklaşık 60 dönüm) miktarındaki taşınmazın 1936 yılından beri müvekkilinin dedesi, babası ve kendisi tarafından kullanıldığını, 1999 yılında yapılan Orman Kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın 2/B kapsamına alınarak orman sınırları dışına çıkartıldığını bildirerek halen müvekkilinin kullanımında bulunan taşınmazın orman sınırları dışında ve 2/B kapsamında kaldığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, taşınmazın halen kesinleşen orman sınırı içinde kaldığı belirlenerek davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 08/09/1936 tarihli tahrir kaydı gereğince davacının murisi adına kaydı bulunan dava konusu taşınmazın yapılan orman kadastro çalışmaları sırasında orman sınırları dışına çıkartılarak 2/B kapsamında kaldığının tesbiti istemine ilişkindir.
Yörede 3116 sayılı Kanun kapsamında 1944 yılında yapılan orman kadastro çalışması vardır. 1976 yılında 33 nolu Orman Kadastro Komisyonunca 6831 sayılı Kanun kapsamında yapılan 2.
madde uygulaması, Danıştay 8. Dairesinin 1979/433 Esas, 1981/1527 sayılı kararı ile iptal edilmiş, 1996 yılında yeniden 2. madde uygulaması yapılmışsa da; çekişmeli taşınmazın durumunda değişiklik olmamış, orman sınırı içinde kalmaya devam etmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşen orman sınırı içinde kalan yerlerde zilyetlik tesbiti yapılamayacağına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden …’ya yükletilmesine 02/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.