Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2012/5287 E. 2012/8171 K. 29.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5287
KARAR NO : 2012/8171
KARAR TARİHİ : 29.05.2012

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 26/06/2008 gün ve 2008/1926-2846 sayılı bozma kararında özetle: “… ….. köyünde çalılık olarak Hazine adına tesbit edilen 111 ada 13 parsel sayılı 2564 m2 yüzölçümündeki taşınmaz hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de taşınmazın kuzeybatı sınırında orman bulunduğu ancak, mahkemece yöntemine uygun orman araştırması yapılmadığı, bu nedenle orman araştırması yapılması, orman sayılan yer değilse çalılık olarak tesbit tutunağı düzenlenmiş olması nedeniyle zilyetlik koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığının belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 2004 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, çekişmeli taşınmazın uzman ziraat bilirkişi raporunda açıklandığı gibi, üzerinde 4 ve 6 yaşlarında 21 adet zeytin, birer adet çam, ahlat ve menengiç bulunan, toprak verim kabiliyeti düşük, çalılığa dönüşecek yerlerden olduğu ve imar-ihya koşullarının davacı yararına gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalı Hazine lehine 3402 sayılı Yasanın 31/3. maddesine göre vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekâlet ücreti takdir edilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 5. bendinde yazılı “…..1000.-TL….” yerine, ” ….3402 sayılı Yasanın 31/3. maddesi gereğince takdiren 200.-TL. vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.