YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/101
KARAR NO : 2013/1022
KARAR TARİHİ : 11.02.2013
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından 29.05.2012 tarihli dilekçe ile reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Bu konuda merci tarafından verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Taraflar arasında görülen şikayet davası sırasında davacı vekili tarafından “…Adli tıp kurumundan 3 defa rapor alınmasına rağmen mahkemece jandarma kriminal laboratvarından yeniden rapor alınması için ara karar verilmesi nedeniyle hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu…” gerekçesiyle reddi hâkim talebinde bulunulmuştur.
Reddedilen Hâkim …n talebin reddi gerektiği görüşü üzerine, talebi inceleyen merci tarafından “…yeniden bilirkişi incelemesinin zorunlu bulunduğu, reddi hâkim sebeplerinin Yargıtay denetimine tâbi olduğu…” gerekçesiyle reddi hâkim talebinin REDDİNE ve H.M.K.’nun 42/4 maddesi uyarınca 500.- TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, H.M.K.’nun 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, ret talebinin, kötü niyetli yapılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde, talepte bulunanlar hakkında verilecek para cezasının nevî disiplin para cezası olduğu H.M.K.’nun 42/4 maddesinde düzenlenmiş olmasına rağmen mahkemece para cezasının nevî belirtilmeden para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılanmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının ikinci bendinin birinci satırında yer alan “500,00.- TL” den sonra “disiplin” kelimesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.