YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10834
KARAR NO : 2014/2012
KARAR TARİHİ : 18.02.2014

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 12/10/2010 havale tarihli dilekçesinde özetle; müvekkili adına hükmen tapuya tescil edilen .. 105 ada 9 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak 4999 sayılı Kanunla değişik 9. madde kapsamında yapılan sınır düzeltme işlemlerinin kaldırılarak …e Hukuk Mahkemesinin 18/07/2006 tarih ve 2006/79 E – 2006/239 K sayılı kesinleşmiş kararına göre sınırın düzeltilmesini, dava konusu taşınmazın 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde alanı içinde olmadığının tesbitini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, 6292 sayılı Kanunun 7/1-a maddesi ile dava konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 600.-TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalılar tarafından yargılama giderlerine yönelik temyiz edilmiştir.
Yörede arazi kadastrosu 1999 yılında yapılmış, çekişmeli taşınmaz 2112 m2 yüzölçümüyle tarla niteliğiyle ve 2/B sahasında kalması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiş, davacı tarafından Hazine aleyhine açılan dava sonucunda asliye hukuk mahkemesinin 2006/79 – 239 sayılı dosyasında, Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 1999 yılına kadar zilyedlik koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesiyle tapunun iptaline ve davacı adına tescile karar verilmiş, hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşmiştir.
Mahkemece, her ne kadar davacının talebinin 6292 sayılı Kanunun 7/1-a madde gözönünde bulundurularak konusuz kaldığı gerekçesiyle hüküm kurulup kendini vekille temsil ettiren davacılar yararına vekâlet ücreti takdir edilmişse de, 6292 sayılı Kanun gözönünde bulundurularak tarafların leh ve aleyhlerine vekalet ücreti taktir edilmemesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3. bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine “3 – Her iki taraf lehine de, vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 18/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.