Yargıtay Kararı 20. Hukuk Dairesi 2013/1118 E. 2013/3174 K. 25.03.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/1118
KARAR NO : 2013/3174
KARAR TARİHİ : 25.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sırasında davalı vekili tarafından 28.11.2012 tarihli dilekçe ile “…hâkimin 20.11.2012 tarihli duruşmada verilen 2 nolu ara kararı açıklandıktan sonra, davacıya dönerek “bu senin lehinedir, bu hesaplama senin lehine olacaktır. Aylık %10 faiz, yıllık %120 eder, bunu düşüreceğiz” diyerek açıkça kanaatini belirttiği …” gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.
Reddedilen Hâkim…..’ın, “…iki adet rapor arasındaki çelişki nedeniyle üçüncü rapor alınması cihetine gidildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun faiz sınırlamasına ilişkin hükümlerin eldeki davalarda da uygulanacak olması karşısında ek rapor alınması cihetine gidildiği, taraflı davaranıldığına ilişkin emarenin olmadığından talebin reddinin gerektiği…” yönündeki görüşü üzerine talebi inceleyen merci tarafından, reddi hâkim talebinin REDDİNE ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
H.M.K. 38/2. maddesine göre “Hâkimin reddi, dilekçeyle talep edilir. Bu dilekçede, ret talebinin dayandığı sebepler ile delil veya emarelerin açıkça gösterilmesi ve varsa belgelerin eklenmesi gerekir.”
Davalı vekili, reddi hâkim talepli dilekçesi ekinde 20.11.2012 tarihli Av. ….. ve…… tarafından imzalanmış tutanağa dayanmak suretiyle yukarıda belirtilen madde kapsamında deli ve emarelerini açıkça göstermiş ve dilekçesine eklemiştir. Davacı vekili, talebini somut belgeye dayandırdığına göre, talebi inceleyen merci tarafından H.M.K.’nun 42/1. maddesi uyarınca inceleme yapılarak, delil ve emareler toplanmak, tutanakta adı belirtilen kişiler dinlenmek suretiyle H.M.K.’nun 36. maddesi uyarınca hâkimin reddi koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı olduğu şekilde talebin reddine karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olduğundan, mercii kararının bozulması gerekmiştir.
Kabule göre de; red talebinin kötü niyetle yapıldığının anlaşılması ve esas yönünden kabul edilmemesi halinde H.M.K.’nun 42/4. maddesi uyarınca 500.- TL’den 5000.- TL’ye kadar disiplin para cezasına hükmedileceği düzenlendiği halde, mahkemece, disiplin para cezasına ilişkin olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaması da doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.