YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2612
KARAR NO : 2013/4144
KARAR TARİHİ : 11.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesiyle; Yeşildere Köyünde bulunan Hazine adına tapuda kayıtlı 216 ada 10 ve 11 nolu taşınmazların zilyetliğinde bulunduğunu iddia ederek, tapularının iptaliyle adına tescillerini istemiş, 18.05.2011 günlü keşifte 216 ada 11 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasından feragat etmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 216 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine, 216 ada 10 nolu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tarla niteliğiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından, kabul edilen taşınmaz yönünden temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1945 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile 2003 yılında yapılarak kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.
Dava konusu Yeşildere Köyü 216 ada 11 parsel sayılı 434,13 m² yüzölçümlü taşınmaz, kadastro sırasında çalılık niteliğiyle Hazine adına tesbit edilerek, 10.10.2008’de tapuya kaydedilmiş, 216 ada 10 nolu 16457,40 m² yüzölçümlü taşınmaz ise 216 ada 9 nolu parsele uygulanan tapu kaydı miktar fazlası olarak hali arazi niteliğiyle Hazine adına 10.10.2008’de tapuya tescil edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 216 ada 10 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, bitişiğinde yer alan davacı ve kardeşi adına tapuda kayıtlı 216 ada 9 nolu parselle birlikte ayırıcı unsur olmadan kullanıldığı anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına
11.04.2013 günü oy birliği ile karar verildi.