YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/2496
KARAR NO : 2014/4895
KARAR TARİHİ : 22.04.2014

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar … ve arkadaşları vekili, davacı … ile davalı … vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, … Köyünde bulunan 119 ada 13, 14 ve 15 parsel sayılı orman parsellerinin 2/B şartlarını taşıdıklarını belirterek, 1 nolu Orman Kadastro Komisyonunun sınırlama işlemlerinin iptali ve taşınmazların orman sınırları dışına çıkartılması istemiyle dava açmışlardır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar … ve arkadaşları vekili, davacı … ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6 aylık süre içinde açılan 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu …Köyü, … Köyü’nün mahallesi iken, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre 22.03.1995 – 21.04.1995 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 3302 sayılı Kanuna göre orman sınırları dışına kalan yerlerin orman kadastrosu ve 2/B madde uygulama çalışmaları 06/01/1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra …Köyü sınırları içinde bulunan ormanların kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılarak 28/03/2012 tarihinde ilân edilmiştir.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı gerçek kişilerin dava konusu taşınmazların 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesine göre orman sınırları dışına çıkartılması yönünde Yönetimi zorlayıcı biçimde dava açamayacakları anlaşıldığına göre, mahkemece, davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dava reddedildiği halde, davada kendisini vekille temsil ettiren … lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi doğru değil ise de, bu yanılgı yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “4- Davada kendisini vekil ile temsil ettiren Hazine ve … lehine (ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekâlet ücretine hükmedileceğinden), 250.-TL vekâlet ücretinin davacılardan alınarak davalı Hazine ile …’na verilmesine,” ibaresi yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.