YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11066
KARAR NO : 2017/865
KARAR TARİHİ : 22.02.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Tebligat Yasasının 20, 21 ve özellikle Tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.
İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın yokluğunda verilen karar 25.11.2013 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş olup, muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmediği gibi, haber bırakılan Halil Tokalaç’ın kim olduğu kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmemiş ve imzası da alınmamış olup, tebliğin usulsüz olduğu belirlenmekle, sanığın vaki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yer alan önceki hükümlülüğünün elektrik hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2. maddesi gereğince uyarlama yargılamasına tabi olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle sanığın elektrik hırsızlığı suçundan dolayı adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının ve buna göre de temel cezanın belirlenmesindeki ölçütlerin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.