YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/16534
KARAR NO : 2007/3456
KARAR TARİHİ : 08.03.2007

Davacı … vekili Avukat … ile davalı 1-EÜAŞ Genel Müdürlüğü vekili Avukat … 2- TKİ Genel Müdürlüğü vekili Avukat .. 3- Park Termik A.Ş. vekili Avukat … aralarındaki tazminat davası hakkında Nallıhan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 13.6.2006 günlü ve 319/85 sayılı hükmün davalılardan TKİ EÜAŞ Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK’nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda “ 40.000.000 TL” olan kesinlik sınırı “ 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın “ 1.000.000.000 TL(1.000,00-YTL) ‘yi geçmesi gerekir.
HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise ”Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”
18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.090.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.
İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve davacı yararına hüküm altına alınan miktara göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’da göz önünde tutularak davalıların temyiz dilekçelerinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar verilmek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz dilekçelerinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.