YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/13918
KARAR NO : 2009/5684
KARAR TARİHİ : 16.04.2009
Davacı,(3.Kişi) … ile davalı,(Alacaklı) … vek Av. ….. arasındaki istihkak davası hakkında Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 06.12.2006 gün ve 228/911 sayılı kararın reddine ilişkin Dairemizin 13.02.2007 gün ve 2778/1875 sayılı ilamına karşı davalı (Alacaklı) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
K A R A R
1-2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasa’nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre, anılan yasanın yürürlüğe girdiği 30.07.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir.
İcra ve İflas Kanunu’na 4949 sayılı Yasa’nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da, bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2005 yılında bu parasal sınır 2.850,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120,00.-TL’sini geçmesi gerekir.
Her ne kadar temyiz incelemesi sırasında hacizli taşınırların değerinin 900,00.-TL olduğu gerekçesiyle hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz isteminin reddine karar verilmişse de, somut olayda dava değerinin 3.227,73.-TL olup, 2006 yılı itibariyle kesinlik sınırı kapsamında kalmadığı anlaşıldığından davalı alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 13.02.2007 tarih ve 2007/2778 E, 2007/1875 K sayılı kararı kaldırılarak davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazları incelenmelidir.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
3-Uyuşmazlık, İcra ve İflas Kanunu’nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı üçüncü kişinin istihkak davasına ilişkindir.
İstihkak davasının kabulü üzerine davacı yararına tazminata hükmedilebilmesi için İcra ve İflas Kanunu’nun 97/15. maddesi uyarınca alacaklının kötü niyetinin gerçekleşmesi gerekir. Alacaklının üçüncü kişinin istihkak iddiasına karşı çıkması kötü niyetli bir davranış olarak nitelendirilemez. Alacaklının kötü niyeti kanıtlanmadığından tazminatla sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün değiştirilerek ve düzeltilerek onanması H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin kararın düzeltilmesi talebinin kabulüyle, Dairemizin 13.02.2007 tarihli, 2007-2778 Esas, 2007-1875 Karar sayılı ret kararının kaldırılmasına, 06.12.2006 günlü mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2. bendinin silinmesine, mahkemenin 06.12.2006 tarihli kararının bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,16.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.