YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/15173
KARAR NO : 2009/14252
KARAR TARİHİ : 05.11.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1692 günlük çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı, gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, davacının, davalı işverene ait yolcu otobüslerinde 19.4.1999-3.3.2004 tarihleri arasında 26.12.2000-5.2.2001, 8.8.2001-31.8.2001 tarihleri dışında 1692 gün muavin ve şoför olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kabulune karar verilmiştir.
Toplanan deliller dinlenen bordro tanığı ifadeleri trafik ceza makbuzları otagar giriş çıkış kayıtları ve takometre kayıtlarından davacının hak düşürücü süreye uğramayan ,5.7.2002-3.3.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden davalı iş verene ait otobüsde şoför olarak çalıştığı anlaşılmakla bu dönem yönünden verilen kabul karar doğrudur.
19.4.1999-25.12.2000 , 6.2.2001-7.8.2001 ve 1.9.2001-4.7.2002 dönem yönünden verilen kabul kararına gelince;
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan maddede; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde Mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür.
Somut olayda davacının davalı iş yerinden herhangi bir sigortalı çalışmasının bildirilmediği ,ihtilaflı dönem içinde 26.12.2000-5.2.2001 ve 8.8.2001-31.8.2001 tarihleri arasında 11002831 sigorta sicil nolu iş yerinden bildirimlerinin yapıldığı davacının da kabulunde olduğu üzere çalışmaların kesintili olduğu bu nedenle davanın 5.7.2007 tarihinde açıldığı gözetildiğinde 19.4.1999-5.7.2002 tarihleri arasındaki çalışmalarına ilişkin talebin hak düşürücü süreye uğradığı açıktır.Davacı her ne kadar işcilik alacakları ile ilgili Sivas İş Mahkemesinin 2004/454 E,2006/487 K sayılı dava dosyasında 10.11.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle işcilik alacakları yanında 1692 günlük bildirilmeyen çalışma sürelerinin tesbitini talep etmişsede mahkemece verilen kararda hizmet tesbitine ilişkin usulune uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından bu talebin reddine karar verildiği verilen kararın Yargıtay
9.Hukuk Dairesinin 19.4.2007 tarih ve 2006/26666 E ve 2007/11339 K sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği dolayısıyla açılan bu davanın da hak düşürücü süreyi keser nitelik taşımadığı açıktır.Bu nedenle bu dönemin hak düşürücü süre nedeniyle reddi yerine kabulu doğru değildir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Sivas Tur Öz Sivaslılar Yıldız Tur.Ltd.Şti.’ne iadesine, 5.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.