Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2008/15926 E. 2009/6832 K. 14.05.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/15926
KARAR NO : 2009/6832
KARAR TARİHİ : 14.05.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı ile davalılardan … Gıda Ltd. Şti, … ve Oluşum Metal Ltd. Şti. Vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece olayda kusuru bulunmadığından davalı … ve sigortalının işvereni Dinçmen Lojistik Temizlik Hiz Tu Taş. Tic Ltd Şti hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar Oluşum Metal İşleri Yük Asansörleri Tic Ltd Şti ve … Gıda Paz Dağ ve Nak San Tic Ltd Şti hakkındaki maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile hüküm altına alınan tazminatların bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Zararlandırıcı olayda taşımacılık işi yapan davalı Dinçmen Lojistik Temizlik Hiz Tu Taş. Tic Ltd işçisi olan davacının mal teslim için gittiği … Gıda Paz Dağ ve Nak San Tic Ltd Şti ne ait market işyerinde asansörle malların depoya indirilrimesi sırasında asansöre taşıyacağından fazla yük konulması sonucu asansörün motor kısmının kaynaktan kırılmasıyla asansör dışına kaçanve davacının sağ koluna gelen bir sac parçası ile yaralanarak %26 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı anlaşılmaktadır ..
İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.
Yerel Mahkemenin hükmüne esas aldığı 24.1.2007 tarihli raporda davalı işveren Dinçmen Lojistik Temizlik Hiz Tu Taş. Tic Ltd Şti ile davacının kusurlu olmadığı, malların teslim edildiği … Gıda Paz Dağ ve Nak San Tic Ltd Şti’nin asansöre bakım yaptırmadığından ve taşıma işine ilgisiz kaldığından %40 asansör monte eden Metal İşleri Yük Asansörleri Tic Ltd Şti’nin ise asansörün kaynağını sağlam yapmadığından ve asansöre kapasiteyi bildiren yazı asmadığından, aşırı yüklemede uyarı ve sinyal sistemi monte etmediğinden %60 oranında kusurlu olduğu saptanmıştır.
Somut olayda hükme esas alınan raporda bilirkişi heyetinin, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak özellikle davalı işveren Dinçmen Lojistik Temizlik Hiz Tu Taş. Tic Ltd Şti’nin işçisini yük taşıma ve boşaltma işlerini yapmak için gönderdiği işyerinin durumu ve oradaki çalışma koşullarını kontrol etmesi, işçiyi bu konuda bilgilendirmesi gerekeceği yönünde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte ve olayın oluşumuna uygun olduğu söylenemez.
Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, olayın oluşumuna uygun olarak kusur oranlarını tespit ettirmek suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.