Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2008/17401 E. 2009/15325 K. 23.11.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/17401
KARAR NO : 2009/15325
KARAR TARİHİ : 23.11.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 1.6.1990- 5.12.1994 ve 1.8.1996- 8.11.1999 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işverenlere ait iş yerlerinde geçen ve kuruma eksik bildirilen 01.06.1990- 05.12.1994 ve 01.08.1996 – 08.11.1999 tarihleri arasındaki çalışmalarının tesbitini istemiştir.
Mahkemece ilamda belirtildiği gibi istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir
Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının …… sicil numarası ve …… sicil no olmak üzere iki farklı numarada davalılar adına tescilli …. ve ……sicil nolu iş yerlerinde 01.05.1992-08.11.1999 tarihleri arasında kısmi çalışmalarının bildirildiği anlaşılmaktadır.
Davacı adına iki farklı sigorta sicil no ile bildirim yapılmış olması nedeni ile öncelikle …. sicil numarası ve ….. sicil noların davacıya ait olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Her iki sigorta sicil numarasının davacıya ait olduğu sonucuna şüphe ve tereddüte yer vermeyecek şekilde varılmalıdır. Bu bağlamda Sosyal Sigortalar Kurumunda ve işveren yanında bulunan prim bordroları ile davacının imza ve fotoğraflarını içeren işe giriş bildirgeleri, ücret tediye bordroları getirtilerek imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yaptırılmalı, giriş bildirgesindeki bilgiler üzerinden nüfus kayıtları araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksIzın eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ile işverenlere iadesine, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.