YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/20633
KARAR NO : 2009/10066
KARAR TARİHİ : 30.06.2009
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumu ile ilgili olarak maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece 9.147,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.
Davacının iş kazası sonucu % 7 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 30, davalı işverenin % 62 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 4.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 5.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;
“l-9.147,00 TL maddi tazminat ile 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan l6.ll.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden fazla istemin reddine,
2-Alınması gereken 709,93 TL karar ve ilam harcından davacı tarafından yatırılan 326,10 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 383,83 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irad kaydına davacıdan alınan peşin harç ile 25,20 TL başvuru harcı toplamı 409,03 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maddi tazminat yönünden l.097,64 TL kabul edilen manevi tazminat yönünden 575,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen manevi tazminat yönünden 1.320,00 TL Avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
4-Davacının yaptığı 830,30 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre takdiren 215,87 TL.sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 60,00 TL temyiz başvuru harcı taraflarca yatırılmış olduğundan, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 25.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.