YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1111
KARAR NO : 2009/8710
KARAR TARİHİ : 16.06.2009
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacının iş kazası sonucu % 45.5 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının kusurunun bulunmadığı %6.25 oranında kaçınılmazlık,%31.25 oranında Alman işvereninin kusurlu olduğu, davalı işverenin ise % 62.50 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 24.000.00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 30.000.00-TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,
“1-Maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine,
2-Reddedilen maddi tazminat davası yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 500.00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
3-Davanın manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 24.000.00-TL manevi tazminatın 16.11.2007 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazla talebinin reddine,
3-Alınması gereken 1.296.00-TL karar ve ilam harcından davacı tarafından peşin ödenen 486.00.-TL harcın mahsubu ile kalan 810.00-TL harcın davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,
4-Davacı tarafından ödenen 14.10-TL başvurma harcı ve 486.00-TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
5-Davacı tarafça yapılan toplam 159.60.-TL yargılama giderininden kabul ve red oranına göre takdiren 105.00-TL nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,kalan miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,
6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 2.700.00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,reddedilen, manevi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife gereğince hesaplanan 1.440.00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine”, rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 60.00-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.