YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/11627
KARAR NO : 2010/9491
KARAR TARİHİ : 07.10.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 16.6.2005-30.8.2008 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı, gerektirici nedenlere göre davalı iş veren ve davalı Kurumun tüm ,davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, davacının, davalı işverenin Tedaş Müesse Müdürlüğünden ihale ile almış olduğu endeks okuma işinde 16.6.2005-30.6.2008 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı halde bildirimlerin eksik olduğunu ileri sürerek eksik sürelerin tesbitine ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davacının hizmet tespiti talebinin reddi ile karar da yazıldığı şekli ile işcilik alacakları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Toplanan deliller, dinlenen bordro tanıkları ve alınan bilirkişi raporundan,davalı iş verenin Tedaş’tan sayaç okuma işini 1 veya 2 ‘şer yıllık ihalelerle alması ve sözleşmenin 31.1.2008 tarihinde sona ermesi nedeniyle davalı iş yerinin 31.1.2008-4.2.2008 tarihleri arasında kanun kapsamından çıkmasına rağmen davacının davalı iş yerinde 31.1.2008-4.2.2008 tarihleri arasında fiilen çalıştığı halde 4 günlük sürenin bildiriminin yapılmadığı yine 2006 yılı Şubat ayında 1 günlük sürenin bildirimini yapılmadığı tesbiti gereken 5 günlük sürenin bulunduğu açıkça ortadadır.Bu nedenle hizmet tesbiti yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Kabule göre; hizmet tesbitinin reddi halinde bile davacının 2.470.49 TL kıdem tazminatı alacağı bulunmasına rağmen 1.784.46.TL kıdem tazminatı alacağına hükmedilmesi isabetsizdir.

Mahkemece ihtilaflı dönem içinde 31.1.2008-4.2.2008 tarihleri arasındaki 4 gün ile 2006 yılı Subat ayı içindeki 1 gün olmak üzere toplam 5 günlük bildirilmeyen sürenin tesbiti ile bilirkişi tarafından tesbiti gereken sürede dahil edilerek hesaplanan 2.569.61 TL kıdem tazminatı alacağının aktin feshi tarihi olan 30.6.2008 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir .
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı işverene yükletilmesine,
7.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.