Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2009/13003 E. 2009/13816 K. 27.10.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13003
KARAR NO : 2009/13816
KARAR TARİHİ : 27.10.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.6.1997- 17.6.2002 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, davacının davalı apartman yönetimine ait iş yerinde 1.6.1997-17.6.2002 tarihleri arasında kapıcı olarak hizmet akdi ile geçen ve kuruma bildirilmeyen sürelerin tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle varılan sonuç doğru değildir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tesbit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerlerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.
Davacının davalı iş yerinden bildirimi SSK müffetişliğince düzenlenen tutanakla 8.6.2002 tarihinde başlatılmıştır.Ancak dosyadaki belgelerden davacının adına kayıtlı telofonu 10.7.1998 tarihinde davalı Gülyuvam Apt. No18 de yer alan kapıcı dairesine naklettiği yine muhtarlık kayıtlarına göre de ikametgahını 2.9.1999 tarihinde No.18 adresine naklettiği ve bu adreste 11.7.2002 tarihine kadar kaldığı anlaşılmaktadır.Yoklama memuru tarafından düzenlenen 17.6.2002 tarihli tutanak içeriğinden de davacının kapıcı dairesinde apartmanın kapıcılık hizmetleri karşılığında oturduğu açıktır. Mahkemece isbatlanamayan davanın reddine ilişkin 2.3.2005 tarihli karar Dairemizin 13.12.2005 tarih ve 2005/6343 E,2005/13154 K sayılı kararı ile bozularak bu hususlar vurgulanarak kapıcılık hizmetlerinin davacı tarafından mı yoksa eşi tarafından mı yapıldığı hususunun saptanması davacı tarafından gerçekleştirildiğinin saptanması halinde eşi tarafından yapılan hizmetlerin davacıya yardım niteliğinde olup olmadığı yardım niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise apartmanın kapasitesi ve yapılan hizmetlerin niteliği gözetilerek davacının bu hizmetleri tam gün çalışma ile mi yoksa part-time çalışma ile mi gerçekleştirdiği saptanıp sonucuna göre ihtilaflı dönemdeki başka iş yerlerinden yapılan bildirimler dışlanarak çalışmanın tespiti gerektiği vurgulanmıştır.
Mahkemece bozma kararına uyulmuş ancak gerekçe gösterilmeden yeniden davanın reddine karar verilmiştir.Gerek Türk Telekominikasyon A.Ş. kayıtları gerekse ,Muhtarlık kayıtları ve yeminle dinlenen tanık anlatımlarından davacının davalı apartman yönetimi emrinde kapıcı olarak çalıştığı ve çalışmalarında eşinin yardımcı olduğu anlaşılmaktadır.Davacı her ne kadar davalı iş yerinde 1.6.1997 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını iddia etmiş ise de hizmet cetvelinden 29.9.1997-10.11.1997 tarihleri arasında 11023024 nolu iş yerinden bildiriminin bulunduğu 506 sayılı yasanın 79/10.maddesi uyarınca 5 yıllık hak düşürücü süreninin 1997 yılındaki çalışmalar yönünden 31.12.2002 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla davanın açıldığı 28.1.2003 tarihi itibariyle 1.6.1997-31.12.1997 tarihleri arasındaki dönemin hak düşürücü süreye uğradığının kabulu gerekir.1.1.1998 sonrası çalışmaları yönünden ise davacının Türk Telekom kayıtlarına göre 10.7.1998 tarihinden itibaren kapıcı dairesinde oturduğu anlaşıldığından çalışmaların bu tarihte başlayıp apartmanın 6 kat ve 18 daireden oluştuğu davacı tarafından gerçekleştirilen hizmetlerinde çöp toplama ve apartman temizliğinden ibaret olduğu anlaşılmakla part-time çalışma kabul edilmesi gerektiği açıktır.
Yapılacak iş davalı iş verene ait apartman gelir gider defterlerinin bu konuda ilgililer uyarılarak dosyaya ibrazı sağlanmalı varsa davacıya yapılan ücret ödemeleri saptanmalı ve davacı tarafından gerçekleştirilen hizmetlerin part-tıme olarak günde kaç saatlik çalışma sürelerini kapsadığı gerektiğinde bilirkişi vasıtasıyla tesbit olunmalı ve davacının 10.7.1998-17.6.2002 tarihleri arasında başka iş verenler nezdinde bildirimi yapılan 1998 yılı için 70 gün 1999 yılı için 21 gün dışlanarak davanın kısmen kabulune karar verilmelidir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.