Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2009/13116 E. 2010/10589 K. 28.10.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13116
KARAR NO : 2010/10589
KARAR TARİHİ : 28.10.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, davalı işveren nezdinde 15.9.1999-30.4.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, davacının 15/09/1999 – 30/04/2007 tarihleri arasında bildirim yapılmayan sürelerde 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 15/09/1999-10.07.2001 ve 01.07.2002-19/11/2002 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde kesintisiz olarak 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tesbitine, karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden ,davacının 01.04.1990-2007/5. ay arasında farklı işyerlerinde kesintili olarak 4.000 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı çalışmasının olduğu,davalı işyerinde 10.07.2001 , 19.11.2002 tarihlerinde iki adet işe girişinin ve 30.06.2002 , 30.04.2007 tarihlerinde iki adet işten çıkışının hizmet cetvelinde görüldüğü,davalı iş yerinde; 10.07.2001-30.06.2002 tarihleri arasında ve 19.11.2002-30.04.2007 tarihleri arasında kesintisiz çalışmasının Kuruma bildirildiği,tesbiti istenilen dönem ile çakışan başka işyeri çalışmasının bulunmadığı, 1999/3-2007/4. ay arası dönem bordrolarının geldiği,bordrolarda davacının hizmet cetvelinde görülen kadar hizmetinin bulunduğu,davalı işyerinin 01.03.1984 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, halen faal olduğu, 06,12.2004 ve 01.10.2004 tarihli vizite kağıtlarında davacının işe başladığı tarihin 01.09.2000 tarihi olarak yazıldığı,vizite kağıtlarında şirketin kaşesi ve imzasının olduğu, tanıkların davacının işe başlama tarihi ile ilgili açık beyanlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece, davacının işe başlama tarihi ile ilgili tanıkların açık beyanlarının bulunmaması ve yazılı belge niteliğindeki vizite kağıtlarında işe başlama tarihinin 01.09.2000 tarihi olarak gösterilmesi karşısında, işe başlama tarihinin 01.09.2000 olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken 15.09.1999 tarihi olduğunun kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümünün silinerek yerine,
“1-Davanın kısmen kabulü ile,davacının davalı işverene ait işyerinde, 01/09/2000-31/03/2001 tarihleri arasında 120 gün süre ile günlük 5,00.-TL ücretle, 01/04/2001-10/07/2001 tarihleri arasında 100 gün süre ile günlük 7,00.-TL ücretle, 01/07/2002-19/11/2002 tarihleri arasında 138 gün süre ile günlük 10,91.-TL ücretle,506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tesbitine, fazla istemin reddine,
2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, 575.00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 575.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,
3- Davacı tarafından yapılan toplam 225.00 TL yargılama giderinden, kabul ve ret oranına göre takdiren 112.50 TL’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ,kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,
4-Alınması gereken 15,60 tl harçtan davacı tarafından yatırılan 13,10 TL harcın tenzili ile bakiye 2,50 TL harcın davalı şirketten alınarak Hazine’ye gelir kaydına,
5- Davacı tarafından peşin yatırılan 26.20 TL peşin harç giderinin davalı işverenden alınarak davacıya verilmesine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgilisine yükletilmesine, 28.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.