YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13200
KARAR NO : 2010/10343
KARAR TARİHİ : 25.10.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 20.02.1993-31.08.2003 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Davacı, davalıya ait işyerinde 20.02.1993-31.08.2003 tarihleri arasında geçen ve SGK’na eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının ispatlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin belirlenmesinde güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür deliller salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı mümkündür. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer delillerle dahi sonuca gitmek mümkündür.
Somut olayda; Toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacının 20.02.1994-31.08.2003 tarihleri arasındaki dönemde sürekli çalıştığı sabittir.Mahkemenin de bu konudaki kabulü doğru olmakla beraber, 1998,1999 yıllarında yılın tamamında çalışıldığı, asıl ve ek bildirgelerle primlerin tam olarak 360 gün ödendiği sigortalı hesap cetvelinde açıkça görülmektedir.Bu yıllarda dahi eksik bildirim olduğunu kabul eden bilirkişi raporundaki hatalı belirleme ile sonuca gidilmesi doğru değildir.Bu nedenle 20.02.1994-31.08.2003 tarihleri arasında SGK’na bildirilen günler dışında sürekli çalıştığının tesbitine karar verilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporu sonucuna göre yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin tümüyle silinmesine, yerine;
“Davacının davalı işyerinde 20.02.1994-31.08.2003 tarihleri arasında SGK’na bildirilen günler dışında bordrolarda gösterilen ücretle bekçi olarak sürekli çalıştığının tesbitine,” tarih ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 25.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.