YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/14215
KARAR NO : 2010/13184
KARAR TARİHİ : 27.12.2010
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava iş kazası sonucu cismani zarara uğradığı belirtilen sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir
Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir
Davacı sigortalının, davalıya ait eczane işyerinde kalfa yardımcısı olarak çalıştığı sırada 14.3.2006 günü açmak istediği eczane kapısını camından ittirmesiyle kırılan kapı camının sol elini yaralaması sonucu sürekli iş göremezlik oranının %0 ve geçici iş göremezlik süresinin de 21 gün olduğu , Kurumca iş kazası kabul edilen olayda sigortalının %60, davalı işverenin %40 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 3.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 7.000,00TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,
“1- Davanın kısmen kabulü ile 50,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatının 14.3.2006 olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine , fazla istemin reddine
2-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, vekil ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına alınan maddi tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 575,00 TL, manevi tazminat miktarları üzerinden hesaplanan 575,00 TL avukatlık ücretlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, red olunan manevi tazminat miktarı üzerinden aynı Tarife uyarınca hesaplanan 575,00 TL avukatlık ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
3-Davacı tarafından yapılan toplam 208,30 TL yargılama giderinden ret ve kabul oranına göre takdiren 26,40 -TL sının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerine bırakılmasına, mahkemece suçüstü ödeneğinden resen yapılan 300,00 TL yargılama giderinin kabul ve ret oranlarına göre taktiren 35,90 TL ‘nın davalıdan, 264,10 TL’nın da davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına
4-Alınması gereken 164,70-TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına; davacı tarafından peşin yatırılan 12.20- TL başvuru harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2010 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.