Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2009/15090 E. 2009/14504 K. 10.11.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/15090
KARAR NO : 2009/14504
KARAR TARİHİ : 10.11.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine,
Davacı Kurum ise; sigortalıya yaptığı ödemelerden dolayı davalı işverenden rücuan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, her iki davanın da kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

Dava, davacı …’in davalı işverene ait işyerinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması nedeniyle maddi tazminat istemine, birleştirilen dava ise davacı …K nun sigortalıya yaptığı ödemelerden dolayı davalı işverene karşı açtığı rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.
Aynı mahkemede veya başka mahkemelerde açılan ve görülmekte olan iki ayrı dava arasında bağlantı bulunması halinde, davanın her safhasında istek üzerine veya resen mahkemece davaların birleştirilmesine karar verilebilir. Davaların aynı sebebten doğması veya biri hakkında verilecek karar diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde (iki dava arasında) bağlantı var sayılır. H.U.M.K.’nun 45. maddesinde düzenlenen davaların birleştirilmesinin ilk şartı her iki dava arasında bağlantı olması ve biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunmasıdır.
Somut olayda mahkemece birleştirilmesine karar verilen, iş kazasından doğan maddi tazminat davası ile kurumun açtığı rücuan tazminat davası arasında H.U.M.K.’nun 45. maddesinde belirtildiği anlamda bağlantı bulunmadığı gibi söz konusu davaların Yargıtay temyiz inceleme yerleri de farklıdır.
Yapılacak iş; H.U.M.K.’nun 46. maddesi uyarınca davaların ayrılmasına karar vermekten ibarettir.
O halde davacı Kurum ile davalı işveren vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.