YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/16866
KARAR NO : 2010/13206
KARAR TARİHİ : 27.12.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 22.11.2002-1.3.2006 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve … Ltd.Şti’nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 22/11/2002-01/03/2006 tarihleri arasında geçen ve kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 03/03/2004 – 03/06/2004 tarihleri arasında sürekli ve aralıksız olarak davalı şirkete ait işyerinde günlük 50,00 TL ücretle çalıştığının tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiş ise de varılan bu sonuç ücret yönünden eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.
Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş ictihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesi olan bu tür davalarda çalışma olgusu hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Kanunun madde. 3 B ve D de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının işverene ait özel halk otobüsünde şoför olarak çalıştığı, 10/09/2004 günlü işe giriş bildirgesinin süresinde kuruma verilerek davacının 10/09/2004-28/02/2006 tarihleri arasındaki çalışmasının kuruma eksiksiz olarak bildirildiği, işverenin çalışma olgusunu kabul etmemesi nedeniyle tespiti istenen 22/11/2002-10/09/2004 tarihlerini kapsayan dönem bordrolarının kuruma verilmediği gibi işverenin imzalı maaş bordrolarını da dosyaya sunmadığı, davacının ücretinin tanık beyanları doğrultusunda belirlendiği anlaşılmaktadır.
Davacının ücretinin yalnız başına tanık beyanları ile tespiti yerinde değildir. Davacının İETT denetiminde çalışan özel halk otobüsünde şoför olduğu anlaşıldığından davacının mesleği, yaşı ve meslek kıdemi belirtilmek suretiyle tespiti istenen sürelerde günlük ve aylık ücretinin İETT’den ve Şoförler ve Otomobilciler Oda’sından sorulmak suretiyle saptanması ve dosya içerisinde yer alan delil ve belgeler ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu ve Tuna Ahşap ve Vida San.Tic.Ltd.Şti’nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan … Ltd.Şti.’ne iadesine, 27/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.