YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/52
KARAR NO : 2009/10878
KARAR TARİHİ : 09.07.2009
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı,1.11.2003 tarihinden itibaren malulen emekli olması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının 2/3 oranında çalışma gücünü kaybettiğinden 1.11.2003 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir
Mahkemece davanın kabulü ile davacının 9.5.2007 tarihi itibariyle çalışma gücünü en az 2/3 oranında kaybettiğinin tespitine karar verilmiştir.
Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, “Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.
Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.
Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.
Somut olayda davacı sigortalının maluliyet oranının tespiti konusunda Tokat Devlet Hastanesinin 8.5.2002 ve 24.10.2003 tarihli raporlarında davacının hastalığına multip skleroz teşhisi konulduğu Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesinin 9.1.2004 tarihli raporunda davacının çalışma gücünü %75 oranında kaybettiği ve çalışmasının uygun olamayacağının bildirildiği Kurumun bu raporlara göre yaptığı inceleme sonucu 11.2.2004 tarihli kararında davacının çalışma gücünün 2/3 oranında kaybedilmediğinden malullük aylığı isteminin reddedildiği, bu defa davacının itirazı üzerine Cumhuriyet Üniversitesi Hastanesinden alınan 26.4.2004 tarihli raporunda davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybettiğinin bildirildiği rapora göre yapılan inceleme de Kurumca davacının çalışma gücünün 2/3 oranında kaybetmediğine karar verildiği 15.6.2004 tarihli kararla davacı istemini bir kere daha reddettiği, yargılama aşamasında dosyaya getirtilen SSK. Yüksek Sağlık Kurulu’nun 1.12.2006 tarihli raporlarında davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu’nun 5.3.2008 tarihli raporunda ise davacının çalışma gücünü en az 2/3 oranında kaybettiği ve maluliyet başlangıcının da Kurum’da muayene edildiği 9.5.2007 tarihi olduğunu bildirilmiştir. Mahkemece yöntemince rapor alınmış ise de hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu ile Yüksek sağlık Kurulu raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Genel Kurulu’ndan rapor almak suretiyle sonuca gidilmemesi isabetsiz olmuştur.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 12.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.