Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2009/6105 E. 2010/4963 K. 29.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6105
KARAR NO : 2010/4963
KARAR TARİHİ : 29.04.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.9.1976- 1.11.1976 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

Dava, davacının 01.09.1976-01.11.1979 tarihleri arasında davalıya ait inşaat işyerinde hizmet akdine dayalı olarak sürekli çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının davalı işverene ait işyerinde 01.11.1976-31.12.1977 tarihleri arası 420 gün, günlük 60 TL ve 01.01.1978-02.01.1979 tarihleri arası 362 gün, günlük 110 TL ücretle çalıştığının tesbitine karar verilmiştir.
Yargılama sırasında dinlenen kısmi bordro tanıkları … … ve davacının kardeşi olan … Yeşilyurt, davacının tesbitini istediği tarihler arasında sürekli çalıştığını belirtmişlerdir. Ancak, söz konusu tanıkların sadece 1976 yılı 3. ve 4. dönem bordrolarında isimlerinin yer alması nedeniyle davacının anılan dönemler dışındaki çalışmaları konusunda bilgi sahibi olmadıkları açıktır. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olaylara dayanmamakta, soyut düzeyde kalmaktadır.
Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür hizmet tespitine yönelik davaların, kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın içtihadı gereğidir.
Yapılacak iş, davanın nitelikçe kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması nedeniyle mahkemece, doğrudan soruşturma genişletilmek sureti ile, çalışıldığı iddia edilen işyerinin inşaat işyeri olduğu hususu da dikkate alınarak, davacı ile aynı tarihte birlikte çalışan ve …’na verilen dönem bordrolarında kayıtlı diğer tanıklar belirlenip, bu tanıkların bilgilerine başvurmak ve gerektiğinde davacının tesbitini istediği 01.09.1976-01.11.1979 tarihleri arasında çalıştığını iddia ettiği işyerine komşu olan işyerlerini belediye, emniyet veya jandarma vasıtasıyla saptamak, saptanan bu işyerlerinin kayıtlarına geçmiş kişileri, başka bir anlatımla, …’nda kayıtları olan komşu işyeri veya benzer işi yapan işyeri sahiplerinin veya çalışanlarının bilgilerine başvurulmak ve olabildiğince delilleri toplayıp, bunları birlikte değerlendirerek sonucuna göre karar vermektir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.