YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/8883
KARAR NO : 2010/6336
KARAR TARİHİ : 03.06.2010

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren nezdinde 3.10.1984-31.12.1989 tarihleri arasında çalışmış olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R

Dava, davacının, davalı iş veren yanında 03.10.1984 -31.12.1989 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile 1.10.1984-1.2.1987 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tesbitine karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi ile halen yürürlükte olan 5510 sayılı yasanın 86/9 maddesidir. Anılan maddelerde ; yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını, hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür. Somut olayda davacının davalı iş verene ait 369271 sicil sayılı iş yerinden ,işe giriş bildirgesinin 1.2.1987 tarihinde verilerek 1.2.1987-30.11.1988 tarihleri arasında bildirimlerinin yapıldığı , 1.2.1987 tarihinin hak düşüm süresinin işlemeye başladığı tarih olarak değerlendirilmesi halinde bu tarihten önceki süre için 1987 yılının sonundan itibaren davanın açıldığı 28.5.2007 tarihine kadar 5 yıldan fazla zaman geçmiş olmakla 1.2.1987 tarihinden önceki 3.10.1984-1.2.1987 döneminin hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken,davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
O halde, temyiz edenin sıfatına göre davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.