Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2009/9259 E. 2009/11116 K. 13.07.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/9259
KARAR NO : 2009/11116
KARAR TARİHİ : 13.07.2009

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.07.1988-21.09.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının 1.7.1988 tarihinden 21.9.2004 tarihine kadar (27.8.1990 – 21.5.1992 tarihleri arasındaki süre dışında) davalı işverene ait işyerinde sürekli çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı işverence bildirilen süre dışında davacının 1.1.1997 – 31.12.1997 tarihleri arasındaki 120 gün, 1.1.1998 – 31.12.1998 tarihleri arasında 120 gün, 1.1.1999 – 20.04.1999 tarihleri arasında 30 gün 28.4.2004 – 5.10.2004 tarihleri arasında 30 gün süre ile çalıştığının tesbitine karar verilmiştir.
Yapılan incelemede davacının davalı işverene ait Kıraathanede çalışmaları nedeniyle 19.6.1989 tarihinden 2004 yılı 9. Ayına kadar kısmi bildirimler yapıldığı, bu işyerinden 10 adet işe giriş bildirgesi verildiği, işe giriş bildirgelerindeki imza inkarı nedeniyle yapılan Grafolojik incelemede 1.10.1996 tarihli bildirgedeki imzanın davacı eli mahsülü olduğu, diğer inceleme konusu yapılan bildirgelerdeki imzaların davacıya ait olmadığının bildirildiği, davacının 5.7.1994 tarihinden 30.11.1994 tarihine kadar Ünal Koll.Şti. adlı bir başka işyerinden 151 gün bildirimde bulunulduğu, müteakip yıllarda da davalı işyerinden yine kısmi bildirimlerin olduğu, davacının imzasının bulunduğu 1997, 1998,1999 2000, 2001,2002,2003,2004 yıllarında yine kısmi ücret tediye bordrolarının olduğu bu ücret bordrolarıyla ilgili herhangi imza takdiri yada incelemesi olmadığı, 22.06.1989 tarihli SSK müfettiş denetim tutanağıda çalışanlar listesinde …, …ile… … olduğu, mahkemece …’inde 1988 yılı bordro tanığı olarak dinlendiği bu tanığın 1982-1989 yılları arasında çalıştığı, davacının kardeşi …’da davalı işyerinden 7.9.1991 – 21.9.2004 tarihleri arasında bildirimler dışındaki çalışmalarla ilgili tespit kararının 13.11.2006 tarihinde kesinleştiği bu işyeriyle ilgili 1988,2000,2001,2002, 2003, 2004 yıllarına ait dönem bordrolarında isimleri olan …, …’ın bordro tanığı olarak dinlenilmediği görülmüştür.
Davacının uyuşmazlık konusu dönemde 1.6.1988-2.12.1988 tarihleri arasında başka bir işyerinde çalıştığı anlaşılmakla mahkemece davalıya ait işyerinde 19.6.1989 tarihinde çalışmaya başladığının kabul edilmesi ve 1.7.1988-18.6.1989 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine karar verilmesi ve kabul edilen süreler yönünden dava tarihi olan 21.9.2004 tarihine kadar verilen tesbit kararı doğru ise de talep aşılmak suretiyle 22.9.2004 – 5.10.2004 tarihleri arasındaki döneme ilişkin tesbit kararı verilmesi hatalıdır.
19.6.1988-21.9.2004 tarihleri arasındaki reddedilen süreler yönünden ise, davacının tesbitini istediği sürelerle ilgili olarak davacının imzası olan ücret bordrolarındaki imzaların kendisine ait olup olmadığını sormak, imzalar kendine ait değilse gerekirse imza incelemesi yapmak, imzaların kendisine ait olduğu saptanırsa yada imza inkarında bulunulmadığı takdirde imzalı olan ücret bordrolarla ilgili süreler yönünden istemin reddi, imzasız bordrolar yönünden ise dönem bordrolarında isimleri olan tanıklar, …, … ile müfettiş tutanağında isimleri olan, … ve……..dinlenerek keza 1994 yılında Ünal Koll.Şti. Işyerinden 151 gün bildirim bulunduğu bu itibarla çalışmanın kesintili olduğu nazara alınarak çıkacak sonuca göre karar vermektir. Hukuk Genel Kurulu’nun 25.06.2003 gün ve 2003/410 E. 424 K. Sayılı kararıda bu yöndedir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve noksan araştırma sonuca yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı ile davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan …’a iadesine, 13.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.