YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/101
KARAR NO : 2011/386
KARAR TARİHİ : 24.01.2011
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, Tüfe artış oranlarına göre l.ll.2007 tarihinden itibaren bağlanması gereken yaşlılık aylığının tespitiyle, halen ödenmekte olan miktardan fazla olması halinde l.l.2007 tarihinden itibaren tahakkuk edecek maaş farklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının l.l.l998 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının 9.l0.2007 tarihinden l5.l0.2007 tarihine kadar yeniden 506 sayılı Kanuna göre zorunlu çalışmaları nazara alınarak 506 sayılı kanunun 63.maddesine ve 4447 sayılı Yasanın 7.maddesi ile değişik 506 sayılı kanunun 61.maddesinin 2.fıkrasına göre TÜFE artış oranlarına göre l.ll.2007 tarihinden itibaren bağlanması gereken yaşlılık aylığının tespiti ile halen ödenmekte olan miktardan fazla olması halinde 1.11.2007 tarihinden itibaren tahakkuk edecek maaş farkının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacıya tahsis talep tarihinde yürürlükte bulunan 4447 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak l.ll.2007 tarihinden itibaren 793,22 TL yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, 1.11.2007 tarihinden itibaren tahakkuk edecek yaşlılık aylığı farkının davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, davalı Kurumca yaratılan muarazanın men’ine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacıya l.l.l998 tarihinde 2829 sayılı Yasaya göre hizmet birleştirmesi sonucu 506 sayılı Yasanın 60/A.C maddesine göre 6336 hizmet günü üzerinden yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının 8.10.2007 tarihli dilekçesi ile 9.10.2007 tarihinde yeniden işe girdiğini yaşlılık aylığının kesilmesini istediği, 7 gün çalışarak işyerinden 15.10.2007 tarihinde ayrıldığı ve 17.10.2007 tarihinde yeniden yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu PTT ile gönderilen dilekçenin Kurum kayıtlarına 30.l0.2007 tarihinde intikal ettiği, davalı Kurumun 21.11.2007 tarihi itibariyle 6343 gün üzerinden yeniden aylık bağladığı, 5.6.2008 tarihli aylık değişiklik kararı ile de 5698 sayılı Yasa hükümleri uygulanarak bağlanan yaşlılık aylık tutarının 21.11.2007 tarihinde 613,56 TL olduğu görülmüştür.
Somut olayda davacının yaşlılık aylığı talep formunun davalı Kuruma 30.10.2007 tarihinde intikal ettiği davacıya 1.1.1998 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı l.l.2000 tarihinde yürürlüğe giren 4447 sayılı Yasanın 7.maddesi ile değişik 506 sayılı Yasanın 61.maddesinin 2.fıkrası ile yaşlılık aylığı hesap yöntemi değiştirilmiş ise de bu düzenlemenin yürürlük tarihinden önceki bir tarihte yaşlılık aylığı almaya başlamış olması belirtilen genel düzenlemeden muafiyet için bir gerekçe oluşturmayacağından ve yaşlılık aylığı koşulları yönünden aşamalı geçise yönelik düzenlemelerinde dava konusu edilen konuya uygulama olanağı bulunmadığından, yasal dayanaktan yoksun istemin reddi yerine yazılı gerekçelerle kısmen kabulü karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.