YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4952
KARAR NO : 2011/5533
KARAR TARİHİ : 13.06.2011

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisine yapılan tedavi giderinin yasal faiziyle birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dava, Kurumun sigortalısı iken 06.09.2007 tarihinde ölen davacıların mirasbırakanı …’in İzmir Kent Hastanesindeki tedavisi nedeniyle ödenen 5.000,00 TL tedavi giderinin davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 524,87 TL alacağın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan alınarak davacılara ödenmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
HUMK’nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.
HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”
2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL.olarak uygulanmış olup temyize konu dava değerinin 1.430.00. TL.’sini geçmesi gerekir.
İnceleme konusu kararda 524,87 TL tedavi giderinin tahsiline ilişkin 17.03.2010 tarihli hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak hükme yönelik davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,
2- Diğer temyiz sebepleri yönünden; Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin tedavi giderinin tahsiline ilişkin hükme yönelik temyiz dilekçesinin kesinlikten REDDİNE, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.