YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9808
KARAR NO : 2012/4556
KARAR TARİHİ : 26.03.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı ile davalılardan … vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının ve davalı …’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü ile 13.470,25 TL maddi, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 12.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Mahkemece 2001/1091 Esas sayılı asıl davada davalı “… … ve Deri San.Tic.Ltd.Şti” yönünden davanın kısmen kabulü ile davacının maddi zararının Kurum tarafından bağlanan gelirlerle karşılanması nedeniyle maddi tazminat isteminin reddine, 400,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya ödenmesine, birleşen 2007/48 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile 16.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı …’dan alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminatın ek dava ile arttırılması mümkün olmadığından birleşen davada davalı “… … ve Deri San.Tic.Ltd.Şti” yönünden manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 kararı ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Hal böyle olunca, davacının davalı işveren “… … ve Deri San.Tic.Ltd.Şti” ne karşı açtığı ve işverenin tam kusuruna dayandığı asıl davada, 16.1.1998 tarihinde meydana gelen ve % 34,02 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı iş kazasından kaynaklanan manevi zararına ilişkin tazminat miktarını
500,00 TL olarak açıklaması nedeniyle “manevi tazminatın bölünemezliği” ilkesi gereğince sonradan açtığı ek dava ile manevi tazminat istemini arttırması mümkün değildir. Bu nedenlerle, davalılar “… … ve Deri San.Tic.Ltd.Şti” ile “…” ın Borçlar Kanunu’nun 51. maddesinde düzenlenen eksik teselsül hükümlerine göre müştereken ve mütüselsilen sorumlu olacakları Manevi tazminat isteminin ilk davada istenen 500,00 TL’den daha fazla olamayacağı gözetilmeden davalı … yönünden ek dava ile istenen manevi tazminat istemi üzerinden davanın kısmen kabulü ile 16.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı …’dan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi ve davalıların eksik teselsül hükümlerine göre müştereken ve müteselsilen sorumluluğu yerine asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı sorumluluk esasına göre sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı ve davalı …’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre tarafların manevi tazminatın miktarına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan …’a iadesine, 26.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.