YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/9909
KARAR NO : 2012/5160
KARAR TARİHİ : 03.04.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 22/04/2003-15/02/2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
Davacı, davalı işverene ait işyerinde 22/04/2003-15/02/2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sürelerde sigortalı çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, … sigorta sicil numaralı davacının davalı işverene ait … sicil numaralı işyerinde 22/04/2003 tarihinde işe başladığı, ve aralıksız olarak 15/02/2006 tarihine kadar toplam 762 gün çalıştığı, 477 gününün kuruma bildirildiği, 285 gününün ise bildirilmediğinin ve bildirimi yapılmayan günlerde o günlerin asgari ücretini aldığının tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir Duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları ücret bordrolarına, hizmet sözleşmesine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi, ücretsiz izin belgeleri ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtayın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Somut olayda, davacının davalı işverence Kuruma verilen 22/04/2003 tarihli işe giriş bildirgesinin bulunduğu, 15/02/2006 tarihinde işten çıkışının hizmet cetvelinde görüldüğü, çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, tespitine karar verilen sürelere ait ücret bordrolarının imzalı olduğu, 22/04/2003 tarihli sözleşmede “işyerinde yapılan iş siparişe bağlı olduğundan, sipariş olmaması halinde işin durduğu sürelerde işçi ücretsiz izne çıkmayı kabul etmiştir” düzenlemesinin bulunduğu, tanık beyanlarının da kesintili çalışmayı doğruladığı, davacının çalışmalarının Kuruma eksiksiz bir biçimde bildirildiği ve tespiti gereken başkaca hizmeti bulunmadığı tespit olunmuştur.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan … Tarım Ür. İth. İhr. A.Ş.’ne iadesine 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.