Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2011/14824 E. 2012/553 K. 30.01.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14824
KARAR NO : 2012/553
KARAR TARİHİ : 30.01.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine ücret alacaklarının ve tedavi giderlerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, iş kazası sonucu yaralanıp tedavi gören davacının maddi, manevi tazminat ile işçilik alacakları ve tedavi masrafları istemine ilişkindir.
Mahkemece, 186.17 TL maddi tazminat, 2.000,00 TL manevi tazminat, 526,73 TL ücret alacağı ve 2.888,55 TL tedavi giderlerine hükmedilmiştir.
HUMK’nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00-YTL’yi geçmesi gerekir.
HUMK’na 5236 sayılı Yasa’nın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”
2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 12.11.2010 gün ve 27757 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 401 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2010 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,7 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2011 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.540,00. TL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri maddi tazminat olarak 186.17 TL, işçilik alacağı 526.73 TL’dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı avukatının temyiz dilekçesinin REDDİNE,
Manevi tazminat yönünden; Davacının adli tabiplikçe 25 gün iş gücü engeli olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı raporu ve davalı kusur raporu karşısında manevi tazminat takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre hükmün onanmasına,
Davacının tedavi giderleri yönünden istemine gelince; Dava 506 sayılı Kanunun 11. maddesiyle ilgili iş kazası sonucu davacının maddi ve manevi tazminat alacağına ilişkin olup, tedavi giderleri isteminin ayrı bir dava konusu yapılacağı, birlikte istenemeyeceği Dairemizin görüşlerindendir.
Hal böyle olunca; Tedavi giderleriyle ilgili davanın tefrik edilerek hüküm kurulması gerekirken, mahkemece tedavi giderleri yönünden de hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.