YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11470
KARAR NO : 2013/19116
KARAR TARİHİ : 24.10.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Davacı, 01/05/1994 – 01/05/1995 tarihleri arasındaki sigortalılığının iptaline, ödediği 540,71 TL’nin iadesine, Ağustos 2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara toplanan, delillere hükmün dayandığı gerektiric nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı, 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım … sigortalılığının 18.4.2003 tarihi itibariyle sona erdiğinin, 01.08.2007 tarihli tahsis talebine istinaden takip eden aybaşından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davanının yasal dayanağının oluşturan 1479 sayılı Yasa’nın 35 ve geçici 10/2-d maddeleri gereğince davacının kısmi yaşlılık aylığına hak kazanabilmesi için tahsis talebinde bulunması, 15 tam yıl prim ödemesi ve 56 yaşının bitirmiş olması gerekmektedir. Somut olayda davacının yaşlılık aylığı bağlanması için 1.8.2007 tarihinde kuruma yazılı başvurusu mevcut olduğu gibi, tahsis tarihinde prim borcu olmadığı ve 15 yıllık sigortalılık süresini fazlası ile doldurduğu anlaşılmaktadır. Ancak 1955 doğumlu olan davacının tahsis tarihinde ve mahkemece kabul edilen tarihte yaş koşuluna sahip olmadığı görülmektedir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yaş şartını yerine getirmeyen davacıya 1.8.2007 tarihinden itibaren aylık bağlanması gerektiği şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalın Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.