YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5845
KARAR NO : 2013/18991
KARAR TARİHİ : 24.10.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum tarafından tahakkuk ettirilen borcun zamanaşımı nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, asgari işçilik incelemesi sonucu Kurumca re’sen tahakkuk ettirilerek iki ayrı ödeme emri ile davacıya tebliğ edilen prim ve gecikme zammından davacının zamanaşımı hukuksal nedenine dayalı olarak sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, 5510 sayılı Kanun’un 93.maddesine göre zamanaşımının 10 yıl olduğu ve somut olayda dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, Kurum müfettişince düzenlenen 08.10.2010 tarih ve … sayılı raporda davacının özel bina inşaatı nedeniyle Kuruma 7.032,00 TL eksik işçilik bildirdiği saptanarak, eksik işçiliğin 21.03.2000-15.01.2001 ve 01.06.2002-31.07.2002 tarihleri arasındaki döneme mal edilmek suretiyle 2011/11259 ve 2011/11260 sayılı ödeme emirleri ile davacıya 25.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın 31.01.2011 tarihinde süresinde açıldığı anlaşılmaktadır.
3917 Sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihi ile 05.07.2004 tarihleri arasındaki dönemde prim ve gecikme zamları yönünden 6183 sayılı Kanun’un zamanaşımına ilişkin 102. madde ve ardından gelen maddeleri geçerlidir. 6183 sayılı Kanun’un 102. maddesine göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başıdır.
Somut olayda, prim borçları 2000/3-2001/1 dönemine ve 2002/6-7.aylara ait olup zamanaşımı süresi 5 yıldır. Zamanaşımı süresinin başlangıcı alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başı olup eksik işçiliğin mal edildiği en son ay olan 2002/7.ayın prim borcunun zamanaşımı 01.01.2003 tarihinde işlemeye başlar ve 01.01.2008 tarihinde dolar.
Kurum alacağı 5510 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra düzenlenen 08.10.2010 tarihli asgari işçilik raporundan kaynaklanmakta ve 5510 sayılı Kanun’un 93.maddesine göre zamanaşımı süresi 10 yıla çıkartılmış ise de zamanaşımı süresi borcun doğduğu (muaccel olduğu) tarihteki hükümlere göre belirlenir ve somut olayda 5 yıldır. 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un 93.maddesi, Kanun’un yürürlük tarihinden önce işlemeye başlayan zamanaşımı süresine uygulanmaz. Öte yandan somut olayda zamanaşımı süresi 01.01.2008 tarihinde dolmuş olup sonradan yürürlüğe giren Kanun’un dolmuş zamanaşımını uzatması da mümkün değildir.
Yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek Kurum alacağının zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine
24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.