Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2013/13192 E. 2013/20309 K. 11.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13192
KARAR NO : 2013/20309
KARAR TARİHİ : 11.11.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacı işçinin iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının sürekli iş göremezliği bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddi ile 2.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yerel Mahkemenin maddi tazminat isteminin reddi ile manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir. Ancak;
a-Davanın kabul edilen kısmı üzerinden alınması gerekli karar ilam harcı eksik hesaplanmıştır, yine hesaplanan karar ilam harcının, davacı tarafından yargılama aşamasında ödenen nisbi harçtan az olması nedeniyle fazla yatırılan nisbi harcın davacıya iadesine ve davacı tarafından ödenen karar ilam harcının, davanın kısmen kabulüne karar verildiğinden, davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiştir.
b-Manevi tazminat davasının kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği halde, hüküm tarihi itibari ile yürürlükte olan 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/1 ve 2. fıkraları uyarınca davacı lehine 440 TL vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.
c-Yargılama giderleri, davacı ve davalı taraflar arasında, “davalıya 761 TL; davacıya 1 TL yüklenmek suretiyle”, davanın kabul ve red oranı ile bağdaşmayacak şekilde paylaştırılmıştır.
Bu hususlar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1, 2-A ve 3. bentlerindeki rakam ve sözcüklerinin silinerek yerlerine; sırasıyla; “Harçlar Yasasına göre alınması gerekli 136,62 TL karar ilam harcının, davacı tarafından yatırılan 1.013,90 TL peşin harçtan mahsubu ile geriye kalan 877,28 TL harcın talebi halinde davacıya iadesine, davacı tarafından ödenen 136,62 TL karar ilam harcının ise davalıdan alınarak davacıya verilmesine; 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/1 ve 2. fıkraları uyarınca, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 440 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine; Davacı tarafından karşılanan 762 TL yargılama giderinin haklılık durumuna göre takdiren 740 TL’sinin davacı üzerinde bırakılarak, geriye kalan 22 TL’sinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine; ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda … temyiz harcının temyiz eden taraflardan davalıya yükletilmesine, 11/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.