YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12523
KARAR NO : 2014/23710
KARAR TARİHİ : 13.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı ve davalılardan … ve … vekillerince temyiz edilmesi ve … vekili tarafından duruşmalı talep edilmesi üzerine ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

A-Davalılar … ve … – … vekillerinin temyizi bakımından yapılan incelemede; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8.maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.
Olayda hüküm 01/04/2014 tarihinde … vekiline, 02/04/2014 tarihinde ise … – … vekillerine tebliğ edilmiş, kararı …’nin 11/04/2014 tarihinde, … – …’in ise 30/04/2014 tarihinde temyiz ettikleri anlaşılmıştır. Bu durumda adı geçen davalıların 8 günlük temyiz süresini geçirdikleri ortadadır.
O halde 01.06.1990 gün ve 1898/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalılar … ve … – … vekillerinin temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi gerekmiştir.
B-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece; davalı ..hakkında açılan davanın kazada kusuru bulunmadığından reddine, 35.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın diğer davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2014 yılı AAÜT’nin 10/3. maddesi gereğince manevi tazminat taleplerinin tamamının reddi durumunda avukatlık ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre maktu olarak hükmedileceği öngörülmüştür.
Somut olayda, davalı ..hakkında davanın reddine karar verildiğine göre, manevi tazminat açısından adı geçen davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 10.400,00 TL nispi vekalet ücretine hükmedilerek fazla vekalet ücreti tayini usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 6. bendinin tamamen silinerek bu bent yerine geçmek üzere,
“6-Manevi tazminat davasının davalı ..açısından tamamen reddedilmiş olması nedeniyle 2014 yılı AAÜT’nin 10/3. Maddesi gereğince tarifenin 2. Kısım 2. Bölümüne göre belirlenen maktu 1.500,00 TL red vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı …’ne ödenmesine“ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 13/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.