YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20984
KARAR NO : 2014/22237
KARAR TARİHİ : 03.11.2014
MAHKEMESİ : Tunceli Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
TARİHİ : 23/06/2014
NUMARASI : 2014/432-2014/648
Davacı, Kurumun yarattığı muarazanın giderilerek 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borçlanma talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının yurt dışı borçlanmasının 5510 sayılı Kanun’un 4/1-(a) bendi kapsamında olduğunun tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı Kurumun 03.04.2014 tarihli işleminin iptaline,davacının Türk vatandaşlığından çıkma tarihi olan 27.09.1999 tarihine kadar Almanya’da çalıştığı süreleri borçlanabileceğinin tespitine karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 297 ve 298.maddelerine göre Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.
Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.
Somut olayda, mahkemece hüküm fıkrasında davacının Türk vatandaşlığından çıkma tarihi olan 27.09.1999 tarihine kadar Almanya’da çalıştığı süreleri borçlanabileceği tespit edilmiş,gerekçe bölümünde davacının yurt dışında geçen hizmet sürelerini 3201 sayılı Yasanın 5.maddesinin 4.fıkrası gereğince 5510 sayılı Yasanın 4.maddesinin 1/a bendi gereğince borçlanabileceği belirtilmiştir. Bu durumda, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.
Öte yandan davacının Türkiye’de 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı olup olmadığının Kurumdan sorularak hizmet cetvelinin de dosyaya eklenmesi gereklidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazların kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itiraz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 03/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.