YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22970
KARAR NO : 2015/15961
KARAR TARİHİ : 08.09.2015
MAHKEMESİ : Elazığ İş Mahkemesi
TARİHİ : 12/09/2014
NUMARASI : 2013/644-2014/883
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/01/2010-17/05/2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının 10.01.2010-17.05.2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 11.08.2010- 17.05.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de eksik araştırma ve inceleme ile sonuca gidilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa’nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır. Davacının ücretsiz çalışması hayatın olağan akışına aykırı, kamu kuruluşundaki çalışmaların resmi kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıl olduğuna göre davacının işyeri özlük dosyası ve ücret ödeme belgelerinin tamamı (davacı ile benzer konumdaki işçilere yönelik) getirtilmeden sigortalı çalışmaların kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Somut olayda Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’ nca düzenlenen 30.01.2014 tarihli araştırma raporda, davacıya davalı işverenlikçe nakit yardım adı altında 15.10.2010- 12.06.2012 tarihleri arasında ödeme yapıldığının tespit edildiği, davacının denetmence alınan beyanında ilk başladığında Ramazan olduğundan iftardan sonra gelip gece sahura kadar çalıştığı, Ramazan ayından sonra ise hafta sonra çalıştığı, 2-3 ay kadar bu şekilde çalıştıktan sonra yeni kayıt bölümüne geçip sabah 08:00, akşam 18:00 arası çalıştığını beyan ettiği, davacının çalıştığını iddia ettiği işyerinin resmi kurum olup davacıya ücret ödemesinin 15.10.2010 tarihinde başlaması ve davacının yukarıda özetlenen beyanı dikkate alınmadan hüküm kurulması hatalıdır.
Mahkemece yapılacak iş, davacıya mahkemece kabul edilen sürenin ilk iki ayında ücret ödemesi yapılmayıp 15.10.2010 tarihinde ücret ödemesinin yapılmaya başlaması ve yine davacının ihtilaflı döneme ilişkin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’ nca düzenlenen 30.01.2014 tarihli araştırma rapordaki beyanını dikkate almak suretiyle davacının anılan çalışmalarının gerçekten olup olmadığını saptamak için bu döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamını getirtmek, davacının işyeri özlük dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneğini işyerinden istemek, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerini dinlemek, davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan E.. M..’ne iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.