YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/23133
KARAR NO : 2014/26075
KARAR TARİHİ : 04.12.2014

MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi
TARİHİ : 30/04/2014
NUMARASI : 2013/2074-2014/626

Davacı, yurtdışında çalışmaya başladığı tarihin Türkiye içinde sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının Hollanda’da sigorta kapsamına girdiği 01.09.1983 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, 01.04.1986 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde sonuç talebini 01.04.1986 tarihi olarak talep etmiş, 01.09.1983 tarihi olarak ıslah etmiştir. Mahkemece, harcı yatırılmayan ıslah dilekçesi dikkate alınmaksızın yazılı biçimde hüküm kurulmuştur.
Öte yandan 01.09.1983-01.09.1984 tarihleri arasında Hollanda’da geçen “T. H. Twente” işyerindeki sigortalılığın fiili çalışmaya dayalı olup olmadığı veya uzun vadeli sigorta kollarına tabi olup olmadığı da araştırılmamıştır.
Yapılacak iş, “T. H. Twente” işyerindeki sigortalılığın fiili çalışmaya dayalı olup olmadığı veya uzun vadeli sigorta kollarına tabi olup olmadığını sormak, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32.maddesine göre ıslah harcını yatırması için davacıya mehil verilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile ıslah dilekçesi dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.